John Phillips

Uyumlu bir sese sahip uzun boylu, heybetli bir karakter oyuncusu olan John Phillips, sahnedeki ve ekrandaki birçok rolüne otoriter bir tavır ve onurlu bir askeri tavır getirdi. 1944 Normandiya Kampanyası'nın madalyalı bir gazisi olan Phillips, Frontier'den (1968) Z Cars'a (1962) kadar sık sık televizyonda üniformalı kıdemli memurlar ve polis şefi memurları olarak göründü. Delici gözleri ve açık sözlü tavrı onu yargıçları, akademisyenleri ve din adamlarını canlandırmaya eşit derecede uygun hale getirdi. 1945 'ten önce Birmingham Repertuarı'nda uzun süre çalıştıktan sonra, savaş sonrası Bristol'da ve Londra'daki Old Vic'te göründü ve Henrik Ibsen'den Shakespeare'e kadar her şeyi çaldı. VIII. Henry ve Atina'lı Timon, Prospero ve Büyük Tamburlaine (Christopher Marlowe'un oyununda) rolleriyle eleştirel beğeni topladı. 1950 'lerin başından itibaren ekranda oynarken, Bleak House'da (1959) avukat Tulkinghorn olarak sinsiydi ve Richard III'te (1955) Norfolk'a ve Fall of Eagles'da (1974) Grand Duke Nicholas'a yer verdi. "Escape from Stalag Luft 112 B" adlı gürültülü Ripping Yarns (1976) bölümünde Albay Harcourt Badger Owen olarak gösterişli ve basmakalıp bir şekilde üst dudağını bükerek ekran karakterinin parodisini yapmaktan öteye geçemedi. Phillips 1980 'lerde sahneden emekli oldu ve selüloit perde çağrısını eksantrik, sıradışı komedi Domuz Çiftçi Leon'da (1992) yaptı.